Dövlət yalnız sərhədlər, qanunlar və idarəçilik deyil. Dövlət — xalqın yaşadığı ev, qoruduğu Vətən, gələcəyə olan ümididir. Xalq isə dövlətin canlı nəfəsi, gücü və dayağıdır.
Bir xalqın dövlətinə sevgisi varsa, o dövlətin təməli möhkəm olar. Dövlət də öz növbəsində xalqını sevir, onun səsinə qulaq asır, qayğısına qalır, haqqını və təhlükəsizliyini qoruyursa, bu sevgi qarşılıqlı etimada çevrilir.
Azərbaycan xalqı dövlətçilik duyğusu güclü olan xalqlardandır. Bu xalq üçün Vətən anlayışı müqəddəsdir. Azərbaycan insanının ürəyində dövlətə, bayrağa, torpağa və Vətənə bağlılıq nəsildən-nəslə ötürülən böyük bir mənəvi dəyərdir.
Bəzən bir bayrağın dalğalanmasına baxan insanın gözündə yaranan qürur sözlə ifadə olunmur. Bəzən dövlət himni səslənərkən kövrələn bir insanın göz yaşında bütöv bir xalqın sevgisi görünür. Bəzən isə ən ağır günlərdə insanların bir-birinə dayaq olması dövlətə olan inamın ən böyük göstəricisinə çevrilir.
Xalq dövlətini sevər, dövlət də xalqının sevgisinə layiq olmalıdır.
Çünki sevgi birtərəfli olduqda uzunömürlü olmur. Dövlətlə xalq arasındakı münasibət də qarşılıqlı olmalıdır. Xalq dövlətinə güvənməli, dövlət də xalqının etimadını qorumağı özünün böyük məsuliyyəti bilməlidir.
Dövlətin xalqa məhəbbəti yalnız böyük sözlərlə deyil, vətəndaşın gündəlik həyatında hiss olunmalıdır. Ədalətli münasibətdə, qanunun hər kəs üçün eyni işləməsində, ehtiyacı olan insanın yanında dayanmaqda, şəhid ailəsinə, qaziyə, yaşlıya, uşağa, aztəminatlı ailəyə göstərilən diqqətdə dövlət qayğısı özünü göstərir.
Xalqın dövlətə məhəbbəti də yalnız sözlə ölçülmür. Bu sevgi Vətəni qorumaqda, qanunlara hörmət etməkdə, dövlət əmlakını qorumaqda, ölkənin inkişafına öz əməyini verməkdə, çətin günlərdə dövlətin və Vətənin yanında dayanmaqda görünür.
Ən böyük güc də məhz buradan yaranır — dövlət və xalq bir-birinə arxa olduqda.
Xalq öz dövlətini özündən ayrı görməməlidir. Dövlət də xalqını yalnız idarə olunan toplum kimi deyil, dövlətçiliyin əsas sahibi və dayağı kimi görməlidir.
Çünki dövlətin ən böyük sərvəti yalnız yeraltı və yerüstü təbii sərvətlər deyil. Dövlətin ən böyük sərvəti onun insanıdır. Savadsız insanın maariflənməsi, işsiz gəncin iş tapması, xəstə insanın müalicəyə çıxışının olması, ailənin sabaha inamla baxması — bunların hər biri dövlətin insan həyatına toxunan tərəfidir.
Vətəndaş öz dövlətinin gücünü hiss etdikdə onun ürəyində dövlətə bağlılıq daha da möhkəmlənir. Dövlət də xalqının sevgisini gördükcə daha böyük məsuliyyətlə hərəkət edir.
Bu münasibət ata ilə övlad arasındakı bağa bənzəyir. Ata övladını qoruyur, övlad atasına güvənir. Burada əsas olan yalnız sevgi deyil, həm də etimad və məsuliyyətdir.
Azərbaycanın gücü də xalqımızın birlik ruhundadır. Bizim xalqımız sevəndə ürəkdən sevər, Vətəni qoruyanda canından keçər, dövlətinin yanında dayananda bunu bütün dünyaya göstərər.
Tarix bunun dəfələrlə şahidi olub.
Bu gün də qarşıda duran ən böyük vəzifələrdən biri dövlət-xalq birliyini daha da möhkəmləndirməkdir. Çünki birlik olan yerdə güc var. Güvən olan yerdə sabah var. Ədalət olan yerdə dövlətə inam var. Sevgi olan yerdə isə parçalanma deyil, həmrəylik var.
Dövlət xalqın nəfəsidir, xalq dövlətin ürəyidir.
Ürək döyünməsə həyat olmaz. Xalqın sevgisi və dəstəyi olmadan dövlətçilik də möhkəm dayana bilməz. Eyni zamanda dövlət öz xalqının yanında olmadıqda, vətəndaşın dövlətə olan inamı zədələnə bilər.
Ona görə də dövlət və xalq arasında ən möhkəm körpü məhəbbət, etimad, ədalət və qarşılıqlı məsuliyyətdir.
Xalq dövlətini sevir.
Dövlət də öz xalqını sevməli, onun səsini eşitməli, dərdinə şərik olmalı, sevincini bölüşməli və gələcəyinə sahib çıxmalıdır.
Çünki dövlət xalq üçün, xalq dövlət üçün varsa, həmin ölkənin sabahına ümid həmişə var.
Dövlət və xalq bir ürəkdə döyünəndə — heç bir külək o dövlətin bayrağını endirə bilməz.

Rasafil Bayramov “AtaTv.az” saytının təsisçi və baş redaktoru.