Hər bir xalqın tarix səhnəsində mövcudluğunu təsdiq edən mənəvi pasportları var. Bu pasportlar içində elə bir müqəddəs rəmz vardır ki, o, sadəcə göydə dalğalanan parça deyil; milyonların ürək döyüntüsü, keçmişin ağrısı, bu günün qüruru və sabahın təminatıdır. Azərbaycanın üçrəngli bayrağı məhz belə bir taleyi, əsrlərin sınağından üzüağ çıxmış tarixi missiyanı daşıyır.
1918-ci ilin noyabrı... Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin Nazirlər Şurası üçrəngli bayrağımızı rəsmi dövlət rəmzi olaraq qəbul edərkən, o dövrün ideoloqları bəlkə də dərk edirdilər ki, bu parça üzərinə yazılan mavi, qırmızı və yaşıl rənglər yalnız coğrafi və siyasi məfhumları deyil, xalqın əsrlik azadlıq arzusunu həkk edir. Lakin həmin dövrdə bu istiqlal sevinci çox çəkmədi. Cümhuriyyət süqut etdi, lakin bayraq ideyası ölmədi. Sovet imperiyasının illər sürən qatı senzurası, milli yaddaşı silmək cəhdlərinin belə bu üç rəngin xalqın ürəyindən silinməsinə gücü çatmadı. O bayraq bəzən gizli çardaqlarda saxlanılan bir ümid parçası, bəzən isə 1988-ci ilin soyuq qış günlərində meydanlara atılan istiqlal hayqırtısı oldu.
Tarix öz təkərini irəliyə doğru fırlatdıqca, bayrağımızın üzərinə düşən məsuliyyət də ağırlaşdı. Uzun illər həsrətlə yaşadığımız torpaqlarımıza qovuşmaq üçün verilən mübarizə birbaşa bayrağın özü uğrunda verilən savaşa çevrildi. 2020-ci ilin payızında – Vətən müharibəsində hər bir əsgər məhz bu bayrağı köksünə basaraq irəlilədi.
Qarabağın dağlarında, Şuşanın qədim qalasında, Xankəndinin mərkəzində bayrağın dalğalanması üçün canlarından keçən şəhidlərimiz tarixin ən böyük səhifəsini yazdılar. Onlar bayrağın üzərindəki qırmızı rəngin haqqını öz qanları ilə ödədilər. Hər bir şəhid məzarı üzərində dalğalanan üçrəngli bayraq bizə bir daha anlatdı ki, azadlıq heç vaxt hədiyyə edilmir – o, qanla alınır və şərəflə qorunur.
Bu gün Azərbaycanın hər bir qarışında, o cümlədən işğaldan azad edilmiş doğma torpaqlarımızda qürurla dalğalanan bayrağımıza baxarkən biz sadəcə bir dövlət atributunu görmürük. Biz orada 1918-ci ilin cümhuriyyət qurucularının bitməyən ümidini, 2020-ci ilin qəhrəman şəhidlərinin imzalanmamış vəsiyyətini və bu torpaqda əbədi yaşamaq əzmini görürük.
Bayrağımız zirvələrdən heç vaxt enməsin! Çünki onun kölgəsində yaşamaq bu torpağın hər bir övladına verilən ən ali səadətdir.
Yeganə Qəhrəmanova
ADPU-nun dosenti, filologiya üzrə fəlsəfə doktoru,
Azərbaycan-Türk Xalqları Qardaşlığı İctimai Birliyinin həmsədri,
İctimai Xəbər Agentliyi və ATA TV-nin direktoru